Ishi një burr' Portkan£n, çë i vdiqi i jata; vajti ka lal Zoti e i tha: "Lal Zot, vdiqi i tat, e di! Do të bëmi gjith mbashata, si duhet, pse ishi burr' i mir! Do të bëmi nji bukut të rrar kumborëvet!"

Lal Zoti u përgjegj:"Cil kumbor do? Triketrakun o strambalatin? Triketratku isht trenda karrin, strambalati isht gjashtë dhukatë. E mua ka të mi jap'sh njetër gjashtë dhukat më shum, ke ka t' vu mandj‚lin e madhë"

"Ka t' mi jap'sh nge, të shesa grur", u ljut tjetri, "e vinj e të paguon."

E lal Zoti tha: "Sa ti do nge?"

Nji muoj vete ishtë mir!" u gërgjegj burri.

Shkojti muoj e i biri të vdekurit nëng vojti paguovi lal Zotin. Pë k'të lal Zoti vajti vet ja shpija atija, ç' i vidqi i jati, i thriti emërin e mbattovi me një shkop bqë ders: "Shpuç! Pse nëng veni t' paguoni?

Aj u përgjegj: "€ë vancon ka u?"

Ka t' këm, çi bëra unorin e tit teti! Ji rrash strambalatin, vura këmishën e madhe, si bir zoti!"

Aj: "Krisht, ç' t' balatin, krijoti! U kljaja, ti këndoje! E do jesh paguor!?" E merr spatën e i rriedh pas lal Zotit e gjith bot shpate ja zëj ka bitha lal Zotit

Nicola de Santis, from Ururi

Bukra kapile €i‚uti jan'
Sa m‚ të bukrë jan Kë-marin!
Protkanun vërnutele jan'
Rur, ç ma drehenë te shkarpin

Munçufun gun-kuqe jan
Vin një ghera pë rosa-marin
Vajta Paghat adh‚ Tav‚n
Kapila a Kë-Marinit nëng i gjenj.

Portkanun të zeza jan'
Shë-mërt¡ nj kolez më të bardha
Pas Ruri, çë më pëlqen.
U binj amor me tre hor',
Mundorio, Mundluong e Albresh.
E k'tu do pushon
E k'tu do marr namuraten p' shoken im